Βρέχει και πέφτω γύρω σου παντού

"Βρέχει και πέφτω γύρω σου παντού μα δεν περνώ απ'τα ρούχα στην καρδιά σου..Γίνομαι σύννεφο σε μια γωνιά ουρανού,να μην κρύβω τον ήλιο απ'τη ματιά σου"

Η φύση επιστράτευσε κάθε κάλλος της ακόμα μια φορά.Ο ουρανός άνοιξε στα δύο.Άλλοι το λένε κλάμα,άλλοι κάθαρση.Εγώ το λέω ξέσπασμα,απελευθέρωση και οργή αλλά παράλληλα ανοιχτό κουτί συναισθημάτων.Η κάθε σταγόνα έρχεται απο ψηλά,μόνο ένας Θεός ξέρει σε ποιά γωνιά του ουρανού κρυβόταν.Το μόνο σίγουρο όμως είναι οτι προκαλεί μια γλυκιά μελαγχολία,μια ανάγκη έκφρασης ακόμα και των πιο ασήμαντων λεπτομερειών του καθενός.
Οι δρόμοι καθαρίζουν,ο κόσμος τρέχει βιαστικός να προστατευτεί,τα ζώα γουργουρίζουν σε μια γωνία απο απόλαυση.Τα πεζοδρόμια κατακλύζονται απο ανθρώπους που σπρώχνονται και απο ομπρέλες που μετακινούνται περίτεχνα ώστε να αποφευχθούν οι σταγόνες στα σώματα των περαστικών.Τα φώτα πίσω απο το τζάμι φαίνοται θαμπά και όλοι βουτάμε σε ένα ποτάμι λογισμών.
Κυριολεκτικά η ομπρέλα είναι η επιλογή μας.Ή την έχουμε κλειστή ή ανοιχτή.Ή προστατευόμαστε ή βρεχόμαστε.Τι κι αν όμως είμαστε όλοι σταγόνες?Και τι συμβαίνει όταν πέφτουμε πάνω σε κάποιον και δεν μπορούμε να περάσουμε απ τα ρούχα στην καρδιά του?Είναι κάτι απαλό,κάτι που κατακλύζει τον άνθρωπο,κάτι ενοχλητικό αλλά παράλληλα απολαυστικό.
Μέχρι και η μυρωδιά της είναι κάτι διαφορετικό.Η ατμόσφαιρα καθαρίζει και μυρίζει αγνό χώμα απο τη γή.Ξεπλένονται οι ακαθαρσίες και ακόμα περισσότερο οι αμαρτίες μας.Τουλάχιστον έτσι πιστεύουμε.
Μ'αρέσει η βροχή.Νιώθω οτι είναι ο μαγικός τρόπος του ουρανού να λέει "Δεν αντέχω άλλες ευχές".."Δεν αντέχω άλλες ελπίδες στηριγμένες πάνω μου".Αυτόματα αρχίζει να γεμίζει πάλι,να λέει "Πείτε μου κι άλλα,εγώ είμαι εδώ και ακούω"."Δε μπορώ να σας βοηθήσω και γιαυτό ξεσπάω.."

Έχω πολλά να του πώ και να του ζητήσω..Θα ξαναβρέξει σύντομα..:)

Επιφάνεια και προκατάληψη

Μανία με την προκατάληψη της επιφάνειας.ΟΧΙ δεν είσαι επιφανειακή επειδή βγάζεις τα φρύδια σου,ΟΧΙ δεν είσαι επιφανειακός αν θές καλό αυτοκίνητο,ΟΧΙ δεν είσαι επιφανειακός αν πηγαίνεις στα μπουζούκια.Κανείς δεν ορίζει την επιφανειά σου και κανείς δεν ξέρει πόσο απέχει αυτή απο το βυθό σου.Μπαίνουμε σε μοτίβα και τριπάκια μόνο και μόνο για να μη θεωρηθούμε επιφανειακοί και έτσι η πόλη γέμισε πανομοιότυπα ανθρωπάκια που στοιβάζονται στα εναλλακτικά bar της Καρύτση.

Μιλάμε για ρατσισμό,η λέξη "φασίστας" ακούγεται ακόμα και απ'τα στόματα 13χρονων που επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω αν κάποιο απο αυτά ξέρει να ερμηνεύει τον όρο,μιλάμε για αποποινικοποίηση των ναρκωτικών,θέλουμε μια χαλλλλλλαρή ζωή όπου ο Bob Marley+ο ήλιος θα μας φωτίζουν απο ψηλά και θα είμαστε όλοι απο κάτω χορεύοντας σε reggae ρυθμούς.Οι προτιμήσεις,γίνονται κριτήρια αποδοχής.Όποιος ακούει πλούταρχο ειναι κάγκουρας,όποια ακούει Πέπη Τσεσμελή είναι ανίδεη.ΟΧΙ ρε δεν είναι κάγκουρας ούτε ανίδεη,απλά δεν έχουν ίδιες προτιμήσεις με σένα.

Έχουμε δημιουργήσει μια "επιφάνεια",με δικά μας κριτήρια βέβαια και όποιος πλησιάζει σ αυτην,αυτομάτως γίνεται ρηχός και φτηνός.Κλεινόμαστε σε εναν κόσμο που εμείς θεωρούμαι ιδεατό,αλλά δε σκεφτόμαστε στιγμή,οτι το τυπάκι στα μπουζούκια το νιώθει το καγκουρέ ζειμπέκικο που χορεύει!!Εσύ ρε φίλε που ακούς το "protect me from what i want" και το αφιερώνεις στη γκομενίτσα  απλα για να το παίξεις ψαγμένος,sorry αλλα έρχεσαι δεύτερος..

Προσωπικά προτιμώ το ΑΛΗΘΙΝΟ,και αν το αληθινό μου είναι Φιλιώ Πυργάκη,θα είναι Φιλιώ Πυργάκη.

Και όχι κορίτσι μου,η κοπέλα που περνάει με τις 12ποντες γόβες και το κοντό φόρεμα,δεν το κάνει απαραίτητα για να κάνει σεξ το βράδυ.Απλά νιώθει όμορφη έτσι.Αν εσύ νιώθεις όμορφη με τη σκισμένη φόρμα σου,εξίσου σεβαστό.Όποια γυναίκα είναι σέξυ,είναι αυτομάτως ρηχή και δεν υπάρχει περίπτωση η μουσική της να είναι κάτι άλλο απο τσιφτετέλια..Εκεί είναι το λάθος..

Υπήρξε περίοδος που έβγαινα απο το σπίτι με ρόζ κοριτσίστικα φορέματα,κορδέλες στα μαλλιά και στο mp3 μου έπαιζαν Slipknot.

Οι κανόνες είναι κάτι γενικό.Οι κανόνες του εαυτού σου,είναι κατι προσωπικό κ κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επέμβει,όπως κ εσύ δεν έχεις το δικαίωμα να περιφρονείς οτι είναι έξω απ'αυτούς.

Κάποτε οι επιφανειακοί άνθρωποι ήταν αυτοί που νοιάζονταν μόνο για τα υλικά,ήταν ατομιστές και δεν ενδιαφέρονταν για τίποτα άλλο εκτός απο το φαίνεσθαι..Σήμερα,ο επιφανειακός,είναι αυτος που δε συμφωνεί με τις επιλογές και τις προτιμήσεις μας.Ναί,είμαι επιφανειακή για σένα,αληθινή για μένα..Κ αυτό σπάει κάθε επιφάνεια...